zondag 22 februari 2015

Nood aan gedeeld referentie-systeem. Nieuwe verlichting.

Ooit had je vier kranten en elk daarvan gaf een encyclopedische visie op de wereld. Een encyclopedie vertelt je niet alles, maar alles wat ze belangrijk acht. Nu zijn er 7 miljard mogelijke encyclopedieën. Wat de communicatie heel moeilijk maakt, want tot gisteren lazen u en ik dezelfde krant en hadden we gedeeld referenties. Nu maakt iedereen zijn eigen cocktail. Het internet wekt de indruk dat het een gemeenschap is waar iedereen dezelfde taal spreekt, terwijl net het omgekeerde het geval is. (Umberto Ecco in DS Magazine 21/2/2015).

Hoe kan een individu vanuit het oneindig gefragmenteerde informatie-landschap nog die zaken distilleren die er toe doen voor het individu en de gemeenschap én dus vanuit het gemeenschappelijke belang gedeeld moeten worden? Het referentiekader is er nog altijd, doch onderhuids. Humanitaire waarden leven, individuele spiritualiteit wordt ongezegd beleefd, maar komt onder druk door de overload aan (des)informatie en ongenuanceerde kritiek of referentie-systemen. Dit creëert onnodige stuurloosheid, onbeslistheid en passiviteit in tijden dat deze waarden juist meer aandacht verdienen. De nieuwe verlichting betekent dat het door de eerste verlichting gevaloriseerde individu, opnieuw zijn plaats in het geheel vindt. Het is tegelijk betekenis hervinden aan een door wetenschap van betekenis ontdane wereld. Het is een taal hervinden die de grondstromen van dit referentiekader bloot leggen: verbondenheid, individuele verantwoordelijkheid, gegevenheid en vrijheid, vrede, persoonlijk geluk, dankbaarheid, oprechtheid, onthechting, vreugde, nederigheid, liefde ...