donderdag 26 februari 2015

Flexibele hersenen en het gelaat van de Ander

We drukken daarbij oude knoppen in om ons en andermans gedrag te beïnvloeden.’ Om mensen zo ver te krijgen dat ze iets doen aan grootschalige problemen zoals armoede, honger, onderdrukking, moeten we hen niet met een rationele voorstelling van de feiten lastigvallen. Het is veel effectiever om hen te confronteren met het persoonlijke verhaal van één slachtoffer, of met een foto van een paar uitgemergelde kindjes.

Dat past in ons oeroud sociaal gedrag van toen we in kleine groepjes leefden, met mensen met wie we in direct contact stonden. Zorg, medelijden, hulp en inleving kunnen we biologisch gezien enkel op die schaal produceren, maar via het omwegje van het symbolisch geval brengen we toch solidariteit op met abstracte groepen en de hele mensheid.
DS 26/2/2015

De Ander is voor Levinas de weerloze, kwetsbare mens die appel doet op mijn verantwoordelijkheid. De verschijning van het weerloze gelaat van de Ander kan mij ertoe bewegen de zorg voor het eigen zijn te vergeten. Dit appel is dwingend, maar ook weer niet.
Ik behoud zelf de keuze om daar op in te gaan of niet.
http://www.alfons-vandaele.be/galilea-groep/levinas.html