Gelovig of niet, niemand kan ontkennen dat de Bijbel een schat aan wijsheid bevat. In essentie wil de Bijbel een levensgids zijn om de aangeboren zwaktes van de mens te omzeilen. Wie denkt dat de Bijbel zich daarbij niet interesseert aan wereldse affaires, vergist zich. In de Bijbel staan 2.650 teksten over geld en bezit ... (Jan Longeval, lid directiecomité bank Degroof in de Tijd).
zondag 8 december 2013
God en de leraar
Op een diner met Page en Musk vroeg ik hen wie hen inspireert. Want zij inspireren zoveel mensen. Wie komt er boven jullie, vroeg ik. God? Larry had niet echt een antwoord. Maar Elon zei: "Mijn leraar". (uit de Tijd, De belgische connectie in the valley).
zondag 1 december 2013
Omhels onvolmaakte
Een van de belangrijkste ingrediënten om geluk te bereiken, is volgens mij het kunnen omhelzen van het onvolmaakte en de kwetsbaarheid die je in elk leven ontdekt. De eerste bron van geluk is jezelf niet met de zweep te dwingen om naar de 100 procent te streven. Ik besef dat zo'n uitspraak niet ambitieus klinkt. Voor veel mensen moet je vandaag gaan voor 'the sky is the limit'. Doe maar, dat is goed. Maar doe het nooit op een manier dat het je ongelukkig maakt, als je ziet dat je niet aan de 'sky' geraakt, maar stopt aan het plafond hier. Kunnen omgaan met kwetsbaarheid, kunnen omgaan met imperfectie en beseffen dat een mens gemaakt is om voortdurend op weg te zijn naar het betere, zonder daarom te denken dat ooit alles perfect wordt, dat is denk ik een van de belangrijkste grondslagen van authentiek geluk. (Steven Van Ackere in Visie).
Het ware geluk is alleen weggelegd voor wie aanvaardt dat het leven niet elke dag een succes kan zijn. (kathleen cools in de standaard 4/10/2014)
Ja zeggen is een innerlijke houding waarmee we onszelf openstellen voor de beweging van het leven, voor zijn onvermoede en onverwachte gebeurtenissen en voor zijn verrassingen. Het is een soort ademhaling waardoor we innerlijk kunnen meegaan met de stroom van het bestaan. Accepteren dat we heen en weer worden geslingerd tussen vreugde en verdriet, tussen genoegens en tegenslagen, het leven nemen zoals het is, met zijn contrasten, moeilijkheden en onvoorspelbaarheid. Heel wat leed komt voort uit de ontkenning van wat is of uit het verzet tegen verandering.
Frédéric Lenoir.
Het ware geluk is alleen weggelegd voor wie aanvaardt dat het leven niet elke dag een succes kan zijn. (kathleen cools in de standaard 4/10/2014)
Ja zeggen is een innerlijke houding waarmee we onszelf openstellen voor de beweging van het leven, voor zijn onvermoede en onverwachte gebeurtenissen en voor zijn verrassingen. Het is een soort ademhaling waardoor we innerlijk kunnen meegaan met de stroom van het bestaan. Accepteren dat we heen en weer worden geslingerd tussen vreugde en verdriet, tussen genoegens en tegenslagen, het leven nemen zoals het is, met zijn contrasten, moeilijkheden en onvoorspelbaarheid. Heel wat leed komt voort uit de ontkenning van wat is of uit het verzet tegen verandering.
Frédéric Lenoir.
Wees zelf de verandering die je wilt zien.
Een recente enquête door het Nederlandse Planbureau voor de Leefomgeving toont jammer genoeg aan dat de consument wel zegt duurzamer te willen consumeren, maar het uiteindelijk niet doet.
Wees zelf de verandering die ja wilt zien in de wereld, zei Gandhi.
(C.Ven in DS 30 november 2013)
Wees zelf de verandering die ja wilt zien in de wereld, zei Gandhi.
(C.Ven in DS 30 november 2013)
zondag 24 november 2013
Het nieuwe is nooit helemaal nieuw, er gaat altijd een droom aan vooraf.
Incarner l'utopie comme posture nous libère d'une rationalité et d'un conformisme pétrifiants.
Pierre Rahbi, in 'le monde a-t-il un sense?' p. 164
Ernst Bloch, Der Geist der Utopie, vermeld in artikel 'Utopisch denken'
Thomas Morus situeerde zijn Utopia op een eiland. Is het niet jammer dat juist dat beeld bij hem naar de oppervlakte is gekomen? Ik geloof namelijk dat het net andersom is: de realiteit is een eiland dat aan de oppervlakte is gekomen in de zee van mogelijkheden. De utopie is de zee. Realiteiten zijn gerealiseerde fragmenten van de voorlopig nog niet gerealiseerde utopie. ... De werkelijkheden zwemmen in een zee van mogelijkheden, waaruit ze uitgezocht worden. ... Het reeds werkelijke is omgeven van een zee van mogelijkheden en steeds opnieuw, altijd door komt uit die zee een nieuw stuk werkelijkheid naar boven.
Frans Van Bladel in Streven, 'Utopisch denken', 1973
http://www.streventijdschrift.be/artikels/02/VanBladelUtopie.htm
Vraag het aan bejaarden,
aan pubers met een handicap,
aan chronische zieken, of anderen
die zich bij momenten overbodig weten
Vraag het maar aan ieder die zich nooit meer veilig voelt:
niet in het land van herkomst,
niet het kille vreemde;
of door een domme of gemene streek
niet meer welkom zijn bij vroegere vrienden of geliefden.
Vraag het aan wie geen rechten heeft,
een speelbal van het nooit-genoeg machtigen en van rijken.
En steun met raad en daad de doeners die nog durven dromen
van een wereld zonder dodend onrecht.
Tekst nav jubileum J.R.
Ik versta onder 'liefde': die duizenden nuances van vriendelijkheid en
vriendschap, van hartstocht en hoofsheid, van tact en geduld, van
bedachtzame eerbied en mededogen, van lange trouw en
spontaniteit, waarmee mensen elkaar bejegenen.
Ik versta onder liefde ook: de denkkracht en de intuïtiekracht, de
wijsheid en de wetenschap, en alle fantasie en volharding en
optimisme waarmee de aarde wordt opgebouwd, steeds opnieuw,
tegen alle afbraak in.
Alles wat ten goede is, alles wat zingt en in vervoering brengt, alles
wat troosten tot bezinning leidt, en alles wat bijdraagt tot iets meer
recht en vrede voor zoveel mogelijk mensen, noem ik liefde.
Er is in onze samenleving behoefte aan plaatsen waar die 'liefde'
wordt geleerd en aangemoedigd. Zonder liefde valt een samenleving
uit elkaar en raken mensen ontheemd.
H.Oosterhuis
Utopisch denken is vandaag absoluut nodig in deze wereld. Mensen die het visioen levendig houden. Met nooit aflatend geduld en kritisch bewustzijn, spreken van de 'unconveniant truth'.
Pierre Rahbi, in 'le monde a-t-il un sense?' p. 164
Ernst Bloch, Der Geist der Utopie, vermeld in artikel 'Utopisch denken'
Thomas Morus situeerde zijn Utopia op een eiland. Is het niet jammer dat juist dat beeld bij hem naar de oppervlakte is gekomen? Ik geloof namelijk dat het net andersom is: de realiteit is een eiland dat aan de oppervlakte is gekomen in de zee van mogelijkheden. De utopie is de zee. Realiteiten zijn gerealiseerde fragmenten van de voorlopig nog niet gerealiseerde utopie. ... De werkelijkheden zwemmen in een zee van mogelijkheden, waaruit ze uitgezocht worden. ... Het reeds werkelijke is omgeven van een zee van mogelijkheden en steeds opnieuw, altijd door komt uit die zee een nieuw stuk werkelijkheid naar boven.
Frans Van Bladel in Streven, 'Utopisch denken', 1973
http://www.streventijdschrift.be/artikels/02/VanBladelUtopie.htm
Vraag het aan bejaarden,
aan pubers met een handicap,
aan chronische zieken, of anderen
die zich bij momenten overbodig weten
Vraag het maar aan ieder die zich nooit meer veilig voelt:
niet in het land van herkomst,
niet het kille vreemde;
of door een domme of gemene streek
niet meer welkom zijn bij vroegere vrienden of geliefden.
Vraag het aan wie geen rechten heeft,
een speelbal van het nooit-genoeg machtigen en van rijken.
En steun met raad en daad de doeners die nog durven dromen
van een wereld zonder dodend onrecht.
Tekst nav jubileum J.R.
Ik versta onder 'liefde': die duizenden nuances van vriendelijkheid en
vriendschap, van hartstocht en hoofsheid, van tact en geduld, van
bedachtzame eerbied en mededogen, van lange trouw en
spontaniteit, waarmee mensen elkaar bejegenen.
Ik versta onder liefde ook: de denkkracht en de intuïtiekracht, de
wijsheid en de wetenschap, en alle fantasie en volharding en
optimisme waarmee de aarde wordt opgebouwd, steeds opnieuw,
tegen alle afbraak in.
Alles wat ten goede is, alles wat zingt en in vervoering brengt, alles
wat troosten tot bezinning leidt, en alles wat bijdraagt tot iets meer
recht en vrede voor zoveel mogelijk mensen, noem ik liefde.
Er is in onze samenleving behoefte aan plaatsen waar die 'liefde'
wordt geleerd en aangemoedigd. Zonder liefde valt een samenleving
uit elkaar en raken mensen ontheemd.
H.Oosterhuis
Utopisch denken is vandaag absoluut nodig in deze wereld. Mensen die het visioen levendig houden. Met nooit aflatend geduld en kritisch bewustzijn, spreken van de 'unconveniant truth'.
zaterdag 23 november 2013
Symptomen en ankers spiritueel leven
Symptomen van een spiritueel leven: sereniteit, vreugde, welwillendheid, nederigheid.
Ankers voor een spiritueel leven: inspirerende bijbelteksten, community (eigentijds woord voor 'gemeenschap').
(Thierry Bizot)
zaterdag 9 november 2013
L'Humilité est au sommet de la vie spirituelle
Angèle de Foligno
(gelezen in Sint Goedelekathedraal)
(gelezen in Sint Goedelekathedraal)
zaterdag 24 augustus 2013
Eenheid in verdeeldheid
Die gesprekken leerden ons immers dat de religies die vandaag zo scherp tegen elkaar worden afgezet, allemaal wel een strekking kennen waar inzichten leven die helemaal niet zo sterk van elkaar verschillen. ... En omdat angst nooit liefde kan voortbrengen, wens ik soms dat de mensen wier stemmen ver dragen - onder wie ook onze beleidsmakers - zich door Rumi zouden laten inspireren alvorens zelf te spreken. (Ben Caudron, internetondernemer in de Tijd van 23 augustus 2013).
Een tijd geleden stelde iemand mij de volgende vraag over het integreren van spiritualiteit in het dagelijkse leven: ‘Als je de eenheid herkend hebt die aan het hele bestaan ten grondslag ligt, wat dan? Wat is de weerslag hiervan op het gewone leven? Verandert er iets? Moet er iets veranderen? Moet er iets gedaan worden?’
Als je de eenheid van het bestaan herkent, voel je je thuis in die wereld, wat wil zeggen dat je je niet meer laat afleiden door angst, dat je je verbonden voelt met het geheel en er zeker van bent dat je in een zinvol en liefhebbend universum leeft.
Je thuis voelen in de wereld van eenheid wil zeggen dat je die unieke gaven en vaardigheden voor je persoonlijke welzijn en voor de gemeenschap wilt aanwenden. Werkelijk bewustzijn is oog hebben voor het wonder van de schepping en hoe zich dat aan ons ontvouwt. We kunnen dit bewustzijn wekken door ons steeds opnieuw open te stellen voor de scheppende, activerende krachten van het goddelijke onbekende. Dit vraagt om een open houding van aandachtig aanwezig zijn bij alles wat zich voordoet in het moment. Je begint ermee door steeds meer contact te maken met jezelf, de mensen om je heen, je omgeving, de manier waarop je in het leven staat, je levensdoel, God. Dit is de context van de spiritualiteit waar Roemi het in zijn gedichten over heeft. In zijn gedichten laat hij zien dat de innerlijke dimensie van ons levensverhaal ons direct in contact kan brengen met de diepste waarden van ons zijn. Met al haar onverwachte wendingen brengt elke levensfase ons op een andere manier in verbinding met het goddelijke. Elk dilemma kan een uitnodiging zijn om een band aan te gaan met het goddelijk geheim. Achteraf zien we vaak dat alle uitdagingen waarvoor we ons geplaatst zien, precies zijn afgestemd op onze individuele leerbehoeften. Als we ons verhaal onder woorden brengen, geven we zin aan de gebeurtenissen en maakt God zich op een nieuwe manier aan ons kenbaar. Elk mens ziet zijn deel van het verhaal van de liefde in het perspectief dat bepaald wordt door zijn voorkeuren en temperament. De liefde leren kennen in al haar facetten en kleuren is als het polijsten van een spiegel. http://www.soefisme.org/ Sipko den Boer
Een tijd geleden stelde iemand mij de volgende vraag over het integreren van spiritualiteit in het dagelijkse leven: ‘Als je de eenheid herkend hebt die aan het hele bestaan ten grondslag ligt, wat dan? Wat is de weerslag hiervan op het gewone leven? Verandert er iets? Moet er iets veranderen? Moet er iets gedaan worden?’
Als je de eenheid van het bestaan herkent, voel je je thuis in die wereld, wat wil zeggen dat je je niet meer laat afleiden door angst, dat je je verbonden voelt met het geheel en er zeker van bent dat je in een zinvol en liefhebbend universum leeft.
Je thuis voelen in de wereld van eenheid wil zeggen dat je die unieke gaven en vaardigheden voor je persoonlijke welzijn en voor de gemeenschap wilt aanwenden. Werkelijk bewustzijn is oog hebben voor het wonder van de schepping en hoe zich dat aan ons ontvouwt. We kunnen dit bewustzijn wekken door ons steeds opnieuw open te stellen voor de scheppende, activerende krachten van het goddelijke onbekende. Dit vraagt om een open houding van aandachtig aanwezig zijn bij alles wat zich voordoet in het moment. Je begint ermee door steeds meer contact te maken met jezelf, de mensen om je heen, je omgeving, de manier waarop je in het leven staat, je levensdoel, God. Dit is de context van de spiritualiteit waar Roemi het in zijn gedichten over heeft. In zijn gedichten laat hij zien dat de innerlijke dimensie van ons levensverhaal ons direct in contact kan brengen met de diepste waarden van ons zijn. Met al haar onverwachte wendingen brengt elke levensfase ons op een andere manier in verbinding met het goddelijke. Elk dilemma kan een uitnodiging zijn om een band aan te gaan met het goddelijk geheim. Achteraf zien we vaak dat alle uitdagingen waarvoor we ons geplaatst zien, precies zijn afgestemd op onze individuele leerbehoeften. Als we ons verhaal onder woorden brengen, geven we zin aan de gebeurtenissen en maakt God zich op een nieuwe manier aan ons kenbaar. Elk mens ziet zijn deel van het verhaal van de liefde in het perspectief dat bepaald wordt door zijn voorkeuren en temperament. De liefde leren kennen in al haar facetten en kleuren is als het polijsten van een spiegel. http://www.soefisme.org/ Sipko den Boer
zondag 18 augustus 2013
Mogelijke en onmogelijke
'Als je alles hebt gedaan wat mogelijk is, moet je nu beginnen met wat onmogelijk is' (Sherlock Holmes)
maandag 22 juli 2013
Geest en God. Samen.
De psyche interesseerde me mateloos. Ik heb het zelf ook een tijdje gedacht hoor, dat God niet bestaat. Maar onze geest natuurlijk wel. We zijn niet alleen materie. ... De linker prefrontale cortex creëert het talige, het rationele, of Apollo. De rechter stimuleert het symbolische, het ruimtelijke bewustzijn, het verbeeldend vermogen, of Dionysus. ... Een tijd geleden viel mijn frank: ons woord mens is hetzelfde als mens in het Latijn - geest. ... Religie en wetenschap zijn helemaal niet contradictorisch, maar gewoon een gevolg van de dualiteit in ons brein. God bestaat in ons brein. Wij zijn God. Samen. ... Ethiek is het geheim achter succelvol ondernemen.
Bart Van Coppenolle, burgerlijk ingenieur en filosoof in de Tijd, 20/7/2013.
Bart Van Coppenolle, burgerlijk ingenieur en filosoof in de Tijd, 20/7/2013.
Compassion and education
Pakistani schoolgirl Malala Yousafzai has addressed the United Nations as part of her campaign to ensure free compulsory education for every child.
She marked her 16th birthday by delivering the speech on Friday at the UN headquarters in New York.
Taliban gunmen shot Malala on her school bus last October following her campaign for girls' rights.
"I am here to speak up for the right of education of every child," she said.
http://www.youtube.com/watch?v=B5X70VyjU0g&feature=youtu.be
She marked her 16th birthday by delivering the speech on Friday at the UN headquarters in New York.
Taliban gunmen shot Malala on her school bus last October following her campaign for girls' rights.
"I am here to speak up for the right of education of every child," she said.
http://www.youtube.com/watch?v=B5X70VyjU0g&feature=youtu.be
zaterdag 22 juni 2013
We moeten leren onszelf te beheersen
De hedendaagse economie zou sommige van haar nieuwe ideeën los moeten laten, vindt Sedlacek, en zich weer moeten bekeren tot een aantal oudere inzichten. Een van die relatief nieuwe ideeën is het geloof in de vooruitgang en de ongebreidelde economische groei. Vooruitgang is het gebod van onze tijd, een axioma dat nergens bewezen is maar als zo vanzelfsprekend wordt ervaren dat het niet in ons opkomt om eraan te twijfelen of er kritische bedenkingen te twijfelen of er kritische bedenkingen bij te maken. In die zin is economie bijna een religie.
Met een economisch beleid dat uitsluitend materiële welvaart als doel heeft, maken we alleen maar systematisch meer schulden. Maar deze crisis is meer dan een schuldencrisis. Sedlacek pleit voor matiging: we moeten leren onzelf te beheersen. We dachten onze verlangens te bevredigen door eraan tegemoet te komen, maar dat is een grote misvatting gebleken. Consumptie is te vergelijken met een verslavend middel: we zijn nooit verzadigd. Erger: we zijn ons verzadigingspunt in feite al voorbij. Iemand die juist goed gegeten heeft, maak je niet gelukkiger met nog een gevuld bord. Toch blijven we ons vasthouden aan het idee van ongebreidelde groei. We weten niet waar die groei naartoe leidt, zegt Sedlacek fijntjes, maar die tekortkoming maken we goed door nog sneller te willen groeien.
We moeten afscheid nemen van onze voortdurende ontevredenheid en weer oog krijgen voor voldoening en rust. We moeten dankbaar leren zijn om wat we hebben, zegt Sedlacek. Want dat is veel. Maar economen hebben moeite met het idee van verzadiging. Hun modellen gaan juist uit van de onverzadigbaarheid van mensen. Misschien is dat wel een typisch menselijk trekje. Sedlacek toont hoe zelfs bij de Hebreeërs, die de sabbat in ere houden, die rustdag toch in de vorm van een gebod gegoten is. De mens lijkt van nature de neiging te hebben altijd maar door te werken. We moeten echt verplicht worden om tot rust te komen en te genieten van wat bereikt is. Ook daar kunnen de oude culturen ons te hulp komen. Zij kenden het vooruitgangsidee niet, en beschouwden het leven vaak als een opeenvolging van cycli. Ze hadden daar rituelen voor, en aanvaardden dat het op het ene moment wat beter ging en vervolgens wat minder: een dynamische vorm van status quo.
De Yale economic review noemde hem een van de vijf scherpste geesten van de economische wetenschap. Als iemand van zijn kaliber pleit voor matiging en een terugkeer naar oude, menselijker waarden, dan moeten we misschien maar eens goed naar hem luisteren. Zijn verhaal is alvast een stuk begrijpelijker en realistischer dan de eindeloze wiskundige modellen.
In De Bond over Tomas Sedlacek en zijn boek, De economie van goed en kwaad.
Met een economisch beleid dat uitsluitend materiële welvaart als doel heeft, maken we alleen maar systematisch meer schulden. Maar deze crisis is meer dan een schuldencrisis. Sedlacek pleit voor matiging: we moeten leren onzelf te beheersen. We dachten onze verlangens te bevredigen door eraan tegemoet te komen, maar dat is een grote misvatting gebleken. Consumptie is te vergelijken met een verslavend middel: we zijn nooit verzadigd. Erger: we zijn ons verzadigingspunt in feite al voorbij. Iemand die juist goed gegeten heeft, maak je niet gelukkiger met nog een gevuld bord. Toch blijven we ons vasthouden aan het idee van ongebreidelde groei. We weten niet waar die groei naartoe leidt, zegt Sedlacek fijntjes, maar die tekortkoming maken we goed door nog sneller te willen groeien.
We moeten afscheid nemen van onze voortdurende ontevredenheid en weer oog krijgen voor voldoening en rust. We moeten dankbaar leren zijn om wat we hebben, zegt Sedlacek. Want dat is veel. Maar economen hebben moeite met het idee van verzadiging. Hun modellen gaan juist uit van de onverzadigbaarheid van mensen. Misschien is dat wel een typisch menselijk trekje. Sedlacek toont hoe zelfs bij de Hebreeërs, die de sabbat in ere houden, die rustdag toch in de vorm van een gebod gegoten is. De mens lijkt van nature de neiging te hebben altijd maar door te werken. We moeten echt verplicht worden om tot rust te komen en te genieten van wat bereikt is. Ook daar kunnen de oude culturen ons te hulp komen. Zij kenden het vooruitgangsidee niet, en beschouwden het leven vaak als een opeenvolging van cycli. Ze hadden daar rituelen voor, en aanvaardden dat het op het ene moment wat beter ging en vervolgens wat minder: een dynamische vorm van status quo.
De Yale economic review noemde hem een van de vijf scherpste geesten van de economische wetenschap. Als iemand van zijn kaliber pleit voor matiging en een terugkeer naar oude, menselijker waarden, dan moeten we misschien maar eens goed naar hem luisteren. Zijn verhaal is alvast een stuk begrijpelijker en realistischer dan de eindeloze wiskundige modellen.
In De Bond over Tomas Sedlacek en zijn boek, De economie van goed en kwaad.
woensdag 8 mei 2013
maandag 22 april 2013
Fiat
Spiritualiteit is een cultureel aanpassingsmechanisme van de mens als (als groep) en laat sociale
cohesie toe. Het is een overgave aan een ‘fiat’, een hogere wil.
Prof. P. Boon, diensthoofd neurologie UZ Gent
zondag 14 april 2013
Kosmologisch perspectief, duurzaamheid, kleine stappen en religie.
Als je een kosmologisch perspectief, op lange termijn, naar deze samenleving vertaalt, kom je snel bij duurzaamheid. Bij overleven. Op korte termijn, en dan heb ik het over de komende honderd jaar, denk ik aan drie cruciale vraagstukken: het klimaat, kernwapens en innovatie, zoals duurzame energie en kernfusie. Oplossingen voor die zaken zouden een enorme sprong voorwaarts zijn voor de mensheid. ... Hoe gemakkelijk het kortetermijndenken primeert en hoe moeilijk het is een duidelijk perspectief op lange termijn te zien. ... Maar je merkte in die speech meteen ook dat zoiets het werk van vele decennia is. Dat elke generatie maar één kleine stap zet. ... Religie moet je zien als een metafoor, de bijbel als poëzie. Religie en wetenschap zijn voor mij twee gescheiden werelden.
Thomas Hertog, De Tijd 13 april 2013
Thomas Hertog, De Tijd 13 april 2013
Open geest en potentieel. Materie en snaren.
Daarom is kosmologie zo'n uitdagend en magisch onderzoeksveld. Je kan je dat heel moeilijk voorstellen, omdat het compleet indruist tegen de waarneembare realiteit en onze intuïtie. Om de oerknal te bestuderen, moet je een heel open geest hebben. Of je in zo'n gigantisch universum niet snel geneigd bent te denken dat de mensheid niets voorstelt? Helemaal niet. Ons onderzoek wijst erop dat er heel veel werelden mogelijk zijn, maar dat vele niet levensvatbaar zijn. Dat wij wél bestaan, is dus zeker niet betekenisloos. De mens is speciaal. We lijken in staat het heelal te begrijpen, iets waarvan we de volledige draagwijdte nauwelijks bevatten. Nee, ik heb het gevoel dat dat het laatste nog lang niet gezegd is is over de plek van de mensheid in het heelal. Als kosmoloog kom je dan snel uit bij een zeer intrigerende vraag: wat is nu het potentieel van de mensheid. .... Alle materie bestaat uit één en hetzelfde snaartje, maar dat kan op verschillende manieren trillen. In tien dimensies zelfs, waaran we er zes niet eens zien omdat ze opgerold zijn. Omdat zulke snaren op verschillende manieren trillen, bestaan er verschillende soorten elementaire deeltjes, zoals protonen, fotonen of elektronen. Het baanbrekende is dat de snaartheorie de grote verhalen van de natuurkunde van de 20e eeuw verenigt: de relativiteitstheorie en de kwantummechanica of deeltjesfysica.
Thomas Hertog, De Tijd 13 april 2013.
Thomas Hertog, De Tijd 13 april 2013.
dinsdag 2 april 2013
Meditatief leven
Stilstaan bij woorden. Een flard uit Thaise herinnering: de aziatische geest vindt rust én kracht terwijl de woorden als eb en vloed, in- en uitademen van Boed - dha. Dezelfde oefening in onze cultuur en taal mogelijk? C - H ristus, C -aritas, H -umilitas.
zondag 17 maart 2013
Delen is het nieuwe hebben
Fons Van Dyck DS 16/3/2013
Toekomst geven is:
- een realistische, maar optimistische visie ontwikkelen en delen, en inspireren
- in een perspectief van empathie en samenhorigheid, vooral in kleinere gemeenschappen
- waar men terug naar de essentie kijkt, dit is veelal terug naar eenvoud, doch zonder de vooral praktische en technologische verdiensten van de nieuwe tijd overboord te gooien
- en ernaar leven
Toekomst geven is:
- een realistische, maar optimistische visie ontwikkelen en delen, en inspireren
- in een perspectief van empathie en samenhorigheid, vooral in kleinere gemeenschappen
- waar men terug naar de essentie kijkt, dit is veelal terug naar eenvoud, doch zonder de vooral praktische en technologische verdiensten van de nieuwe tijd overboord te gooien
- en ernaar leven
zaterdag 9 maart 2013
Dromen, geloof, geestdrift en keuzes
Ik verkondig mijn geloof voor wie het wil horen. Als ik tijdens mijn wandelingen bezoekers tegenkom, kan ik me niet inhouden en begin ik voor gids te spelen. Ik wil hen meezuigen in mijn verhaal, duiding geven op de golven van mijn geestdrift ... Mijn grote dromen vervagen. Ik wou nog verre reizen ondernemen op zoek naar zeldzame vogelsoorten, maar ook dat moet wijken voor de zorg die ik thuis aan mijn dochter moet besteden. Dat zijn pas belangrijke keuzes in het leven. (P.Meeus in DS 9/3/2013)
zondag 17 februari 2013
Woestijn - geest - keuze - materialisme - verkeerd godsbegrip
Daarna werd Jezus door de Geest meegevoerd naar de woestijn om door de duivel op de proef gesteld te worden. 2 Nadat hij veertig dagen en veertig nachten had gevast, had hij grote honger. 3 Nu kwam de beproever naar hem toe en zei: ‘Als u de Zoon van God bent, beveel dan die stenen in broden te veranderen.’ 4 Maar Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Er staat geschreven: “De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God.”’ 5 Vervolgens nam de duivel hem mee naar de heilige stad en zette hem op het hoogste punt van de tempel. 6 Hij zei tegen hem: ‘Als u de Zoon van God bent, spring dan naar beneden. Want er staat geschreven: “Zijn engelen zal hij opdracht geven om u op hun handen te dragen, zodat u uw voet niet zult stoten aan een steen.”’ 7 Jezus antwoordde: ‘Er staat ook geschreven: “Stel de Heer, uw God, niet op de proef.”’ 8 De duivel nam hem opnieuw mee, nu naar een zeer hoge berg. Hij toonde hem alle koninkrijken van de wereld in al hun pracht 9 en zei: ‘Dit alles zal ik u geven als u voor mij neervalt en mij aanbidt.’ 10 Daarop zei Jezus tegen hem: ‘Ga weg, Satan! Want er staat geschreven: “Aanbid de Heer, uw God, vereer alleen hem.”’ 11 Daarna liet de duivel hem met rust, en meteen kwamen er engelen om voor hem te zorgen. Matteüs 4: 1-11
Het verhaal van Jezus die in de woestijn de duivel op bezoek krijgt, wordt op net dezelfde zeurderige toon voorgelezen. Het déjà vu doet pijn. Ik voel me achterovertuimelen in de put van mijn kindertijd. Hoor dezelfde zinnen die in een willekeurige volgorde altijd niets blijven zeggen. (Michiel Hendryckx in DS Magazine 9/3/2013).
Het verhaal van Jezus die in de woestijn de duivel op bezoek krijgt, wordt op net dezelfde zeurderige toon voorgelezen. Het déjà vu doet pijn. Ik voel me achterovertuimelen in de put van mijn kindertijd. Hoor dezelfde zinnen die in een willekeurige volgorde altijd niets blijven zeggen. (Michiel Hendryckx in DS Magazine 9/3/2013).
maandag 11 februari 2013
De elite verspreidt een vals gevoel van absolute vrijheid dat aan de onderkant van de samenleving een ware ravage aanricht ...
Is moraal mogelijk zonder God?
Basis = opvoeding.
Doch hoe invullen? Juridische normen zijn niet voldoende, er moeten ook sociale normen zijn.
De elite beseft dit en geeft dit nog mee aan zijn kinderen, maar ze verspreidt tegelijk een vals verhaal van absolute vrijheid die aan de onderkant van de maatschappij een ware ravage aanricht. Een beetje meer samenhang, een beetje meer waarden, sociale normen kan geen kwaad.
(E.Vermeersch en B.De Wever in Reyers laat)
Basis = opvoeding.
Doch hoe invullen? Juridische normen zijn niet voldoende, er moeten ook sociale normen zijn.
De elite beseft dit en geeft dit nog mee aan zijn kinderen, maar ze verspreidt tegelijk een vals verhaal van absolute vrijheid die aan de onderkant van de maatschappij een ware ravage aanricht. Een beetje meer samenhang, een beetje meer waarden, sociale normen kan geen kwaad.
(E.Vermeersch en B.De Wever in Reyers laat)
zondag 10 februari 2013
Abonneren op:
Reacties (Atom)