zondag 18 januari 2015

Transcendentie, immanentie, emergentie, collaboration & omegapunt

Toch is het geoorloofd om te dromen. Toch valt er een utopie te ontwaren die moeiteloos kan worden verzoend met een puur materieel mensbeeld. Die utopie bevindt zich niet op het niveau van de genen, van het organisme of van de georganiseerde massa. Die utopie bevindt zich op het niveau van de soort, van de mensheid-door-de-eeuwen-heen.
De ervaring leert ons dat morele vooruitgang op dat niveau mogelijk is. Misschien wel onvermijdelijk. Van slavernij kwam een zwarte president. Van genocide kwamen de rechten van de mens. Behoudens een catastrofe die ons finaal zal wegmaaien, kan dat proces nog veel verder gaan, tot we onszelf als soort echt overstijgen.
Laten we die utopie GOD noemen. Zoals één watermolecule niet nat is, één hersencel niet kan denken, is één mens in het geheel niet goddelijk. Natheid, intelligentie en goddelijkheid zijn eigenschappen van het GEHEEL die nog niet verscholen zitten in de eigenschappen van de samenstellende delen: emergent properties in het jargon van de complexiteits-denkers.
Als we die term mogen lenen, kunnen we besluiten: God is niet transcendent, niet immanent, maar emergent. God bestaat niet, of in elk geval nog niet, Hij komt langzaamaan tevoorschijn.

J.De Ceulaer in 'Gooi God niet weg' (pag.219).

Avaaz is een site voor wereldwijde virtuele mobilisatie voor het hogere doel en vormt op die manier een universele gemeenschap en geweten.

Collective intelligence is shared or group intelligence that emerges from the collaboration, collective efforts, and competition of many individuals and appears in consensus decision making. ... It can be understood as an emergent property from the synergies ...
http://en.wikipedia.org/wiki/Collective_intelligence

Het omegapunt is een door de Franse filosoof en theoloog Pierre Teilhard de Chardin bedachte term die een eindmoment in het evolutieproces aangeeft. De term is afgeleid van "Alfa en Omega", een uitdrukking uit het christendom die "God van het begin tot het einde" symboliseert. De alfa en de omega zijn de eerste en de laatste letter van het Grieks alfabet.
Teilhard de Chardin probeerde de evolutie-ideeën met het christelijke gedachtegoed te verenigen en zag het leven en de kosmos als voortdurende beweging onder God, die nog niet op de eindbestemming was aangeland. De mens is volgens hem al boven het dierlijke leven uitgestegen maar heeft de potentie boven zichzelf en de kosmos uit te stijgen naar het omegapunt, de organische, sociale en geestelijke integratie van de mensheid in zijn geheel en uiteindelijk de eenwording met het universum.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Omegapunt

Laudate omnes gentes, laudate Dominum.

Vrees niet het eindigen, maar het nooit begonnen zijn.

Vrees niet dat je leven ten einde zal komen, vrees eerder dat het nooit zal beginnen.
John Henry Cardinal

zondag 11 januari 2015

Subpolitiek, risicosamenleving en individuele keuze noodzaak gezien kwakkelende traditie

Subpolitiek’ is een typische Beck­uitdrukking: wervend, maar tevens een vaag containerbegrip omdat het slaat op alle soorten acties of beslissingen die raken aan het algemeen belang, zonder zich echter te voegen naar de strakke agenda's van partijen of wettelijke procedures. ....

In de risicosamenleving zijn we ons van langsom meer bewust van de mogelijke negatieve effecten die de grootschalige toepassing van wetenschappelijke inzichten met zich brengt (kernenergie blijft het voorbeeld par excellence). Beck spreekt daarom van een tweede of reflexieve moderniteit waarin het traditionele vooruitgangsgeloof kaduuk wordt. Tegelijk kan alleen wetenschappelijke kennis ons terdege informeren over de risico's die ze zelf mee produceert. Een appel kan er zeer smakelijk uitzien; dat hij radioactief besmet is of boordevol gevaarlijke toxines zit, is niet meteen zichtbaar en enkel ‘weetbaar’ dankzij expertkennis. Het is een paradox die heel Becks werk doordringt: wetenschap creëert risico's die we uitsluitend dankzij nog méér wetenschap kunnen kennen en remediëren. Becks pleidooi voor een ‘ecologische verlichting’ maant aan om kritisch om te gaan met de bepaling van bijvoorbeeld grenswaarden inzake vervuiling, maar plaatst bio-­ingenieurs of andere specialisten nooit in het verdomhoekje, integendeel. .... Ook hij ob­ser­veer­de dat de fi­nan­ci­ë­le eco­no­mie zich steeds meer los­zong van de re­ë­le pro­duc­tie van goe­de­ren of dien­sten en daar­bij naar een spe­cu­la­tie­ve in­ves­te­rings­lo­gi­ca neigt. Dat houdt even­eens ri­sico's in met een mon­di­a­le im­pact, zo we­ten we sinds de fi­nan­ci­ë­le cri­sis van 2008. Maar de ri­si­co­sa­men­le­ving, dat is ook het le­ven van al­le­dag, dat be­dui­dend meer dan voor­heen in het te­ken staat van de on­ze­ke­re uit­kom­sten van in­di­vi­du­e­le be­slis­sin­gen.

Wor­den we echt ego­ïs­ti­scher? Hij vond het woord niet zelf uit, maar aan Beck dan­ken we wel de thans gang­ba­re be­te­ke­nis van de term in­di­vi­du­a­li­se­ring. Le­gio zijn de la­mento's over toe­ne­mend ego­ïs­me en een na­ve­nant af­ne­men­de so­li­da­ri­teit en bur­ger­zin. De­ze ui­tin­gen van door­ge­scho­ten in­di­vi­du­a­li­se­ring be­ne­men nog­al eens het zicht op de kern van de zaak. Een sa­men­le­ving met kwak­ke­len­de tra­di­ties ver­plicht sim­pel­weg tot meer au­to­no­me keu­zes, die niet ook per de­fi­ni­tie ego­ïs­ti­scher zijn. Wie is be­vrijd van re­li­gi­eu­ze, ide­o­lo­gi­sche of an­de­re ver­zuil­de rich­ting­wij­zers, kan bij­voor­beeld even­goed op­te­ren voor een eco­lo­gi­sche le­vens­stijl. In­di­vi­du­a­li­se­ring is even­min een kwes­tie van vrij­heid-blij­heid. Zo wer­den we be­dui­dend af­han­ke­lij­ker van de ver­zor­gings­staat. Sa­men met de con­sump­tie­sa­men­le­ving waar­borgt hij mee een re­ë­le keu­ze­vrij­heid in do­mei­nen als cul­tuur of on­der­wijs. Hij springt te­vens in de bres wan­neer di­rec­te so­li­da­ri­teits­ver­ban­den als ge­zin of wijk geen soe­laas meer bie­den, niet het minst wan­neer in­di­vi­du­e­le keu­zes ver­keerd uit­draai­en. Want kie­zen is ri­sico's nemen: je weet niet of je stu­die ook de weg pla­veit rich­ting een suc­ces­vol­le car­ri­è­re. Ove­ri­gens was enig voor­uit­gangs­op­ti­mis­me Beck niet vreemd. Dat de so­ci­a­le on­ge­lijk­heid blijft door­wer­ken in in­di­vi­du­e­le keu­zes, placht hij veel­al te ne­ge­ren.

De mens en/in zijn milieu, Rudi Laermans in de DS 10 januari over de socioloog Ulrich Beck



zaterdag 3 januari 2015

Zon

Zon is God! (uit film 'Mr.Turner')



Voetstappen in het zand
2 aan 2
gaan op in
eeuwig
eb en vloed

Grenzen
vervagen
tussen hier en ginder
tussen vroeger en later
tussen jou en ik
alles in één
gloed