Een slim netwerk maakt ook een 'enorme sprong in productiviteit' mogelijk, voorspelt Rifkin - 'extreme productiviteit', zelfs. . Internet maakte het mogelijk om die zo goed als gratis te repliceren en te verspreiden. Maar het deed meer dan dat alleen. .... Het gaf consumenten ook de mogelijkheid om 'prosumenten' te worden, en vrijwel gratis hun eigen informatie te creëren en met de wereld te delen. 'Dat heeft oude industrieën ontwricht', zegt Rifkin. .... 'De volgende twee of drie decennia zullen prosumenten in immense continentale en wereldwijde netwerken groene energie produceren en delen, en ook fysieke goederen, en diensten', stelt Rifkin. ...
'In het komende tijdperk', schrijft Rifkin, 'zullen kapitalisme en socialisme beide hun ooit dominante greep op de maatschappij verliezen, omdat een nieuwe generatie zich in toenemende mate identificeert met Collaboratism' - een samenwerkingseconomie, vrij vertaald. ' .... . 'Collaborative commons', noemt Rifkin zulke samenwerkingen die niet gedreven lijken door eigenbelang of winst, maar door een soort publiek belang. .... Onbewust krijgen ze zo de boodschap dat toegang en delen belangrijker zijn dan bezit. Iets wat Rifkin al in 2000 voorspelde, in zijn boek 'The Age of Access', lang voor het idee van 'toegang is de nieuwe eigendom' mainstream werd. Het leidt in zijn ogen tot een mentaliteitswijziging. 'Zulke kinderen leren om later hun gereedschap, hun kleren, hun auto's en hun huizen te delen via AirBnB of couchsurfing. Ze leren hoe ze deel worden van een circulaire economie. Waar alles herverdeeld wordt, en meer mensen minder natuurlijke rijkdommen opgebruiken.' Precies daarom moeten we voluit inzetten op het nieuwe platform van de derde industriële revolutie, vindt Rifkin. Dat kan leiden tot een kleinere ecologische voetafdruk, 'hopelijk op tijd om de klimaatverandering aan te pakken'. Want vooral daarover is hij bezorgd. 'Binnen drie of vier generaties zouden we in een nachtmerrie kunnen zitten. …. 'We hebben een nieuw economisch verhaal nodig', zegt Rifkin. 'Door de jaren ben ik ervan overtuigd geraakt dat we naar de afgrond gaan, zolang we blijven voortdoen op het platform van de tweede industriële revolutie. Het platform van de derde industriële revolutie staat ons toe ons economische leven op een heel nieuwe manier te organiseren, en onze ecologische voetafdruk drastisch naar beneden te halen, door onze productiviteit te vergroten en onze efficiëntie te verhogen door de hele waardenketting heen.' 'Technologie evolueert heel snel, en ik denk dat dit een te goede deal is voor de mensheid om nee tegen te zeggen', zegt Rifkin. Maar een 'cakewalk' wordt het niet, geeft hij toe…. 'Ik ben niet optimistisch', benadrukt hij een paar keer. 'Er zijn zoveel moeilijkheden dat het ontmoedigend is. Ik ben niet zeker of we er zullen geraken. Maar ik denk niet dat er een plan B is.'
J.Rikfin in de Tijd van 13 december 2014
Het gaat de goeie richting op want de macht, zelfs in de arbeidsverhoudingen, is aan het opschuiven van het kapitaal naar de kenniswerker. En dat is de echte emancipatie, waar het individu meer controle over zijn leven begint te krijgen dan dat het hem opgelegd werd in klassieke kapitalistische modellen zoals op het einde van de 19e eeuw. (Jo Libeer, voorzitter Voka, in 'Het voordeel van de twijfel' op canvas).
'In het komende tijdperk', schrijft Rifkin, 'zullen kapitalisme en socialisme beide hun ooit dominante greep op de maatschappij verliezen, omdat een nieuwe generatie zich in toenemende mate identificeert met Collaboratism' - een samenwerkingseconomie, vrij vertaald. ' .... . 'Collaborative commons', noemt Rifkin zulke samenwerkingen die niet gedreven lijken door eigenbelang of winst, maar door een soort publiek belang. .... Onbewust krijgen ze zo de boodschap dat toegang en delen belangrijker zijn dan bezit. Iets wat Rifkin al in 2000 voorspelde, in zijn boek 'The Age of Access', lang voor het idee van 'toegang is de nieuwe eigendom' mainstream werd. Het leidt in zijn ogen tot een mentaliteitswijziging. 'Zulke kinderen leren om later hun gereedschap, hun kleren, hun auto's en hun huizen te delen via AirBnB of couchsurfing. Ze leren hoe ze deel worden van een circulaire economie. Waar alles herverdeeld wordt, en meer mensen minder natuurlijke rijkdommen opgebruiken.' Precies daarom moeten we voluit inzetten op het nieuwe platform van de derde industriële revolutie, vindt Rifkin. Dat kan leiden tot een kleinere ecologische voetafdruk, 'hopelijk op tijd om de klimaatverandering aan te pakken'. Want vooral daarover is hij bezorgd. 'Binnen drie of vier generaties zouden we in een nachtmerrie kunnen zitten. …. 'We hebben een nieuw economisch verhaal nodig', zegt Rifkin. 'Door de jaren ben ik ervan overtuigd geraakt dat we naar de afgrond gaan, zolang we blijven voortdoen op het platform van de tweede industriële revolutie. Het platform van de derde industriële revolutie staat ons toe ons economische leven op een heel nieuwe manier te organiseren, en onze ecologische voetafdruk drastisch naar beneden te halen, door onze productiviteit te vergroten en onze efficiëntie te verhogen door de hele waardenketting heen.' 'Technologie evolueert heel snel, en ik denk dat dit een te goede deal is voor de mensheid om nee tegen te zeggen', zegt Rifkin. Maar een 'cakewalk' wordt het niet, geeft hij toe…. 'Ik ben niet optimistisch', benadrukt hij een paar keer. 'Er zijn zoveel moeilijkheden dat het ontmoedigend is. Ik ben niet zeker of we er zullen geraken. Maar ik denk niet dat er een plan B is.'
J.Rikfin in de Tijd van 13 december 2014
Het gaat de goeie richting op want de macht, zelfs in de arbeidsverhoudingen, is aan het opschuiven van het kapitaal naar de kenniswerker. En dat is de echte emancipatie, waar het individu meer controle over zijn leven begint te krijgen dan dat het hem opgelegd werd in klassieke kapitalistische modellen zoals op het einde van de 19e eeuw. (Jo Libeer, voorzitter Voka, in 'Het voordeel van de twijfel' op canvas).