"U zei ooit 'Zonder het hiernamaals is het leven zinloos.' Hoe belangrijk is het geloof in uw leven?
Dit een belangrijk element. In die zin dat ik moeilijk zou kunnen leven zonder het perspectief dat het niet eindigt bij de dood en dat je werkt naar een ruimer perspectief.
(Interview met JL Dehaene getoond in Terzake 15/5/2014)
Zijn bekommernis ging vanuit zijn scouts- en sociaal verleden instinctmatig naar de zwakkere. Aan het eind van zijn leven wilde hij kunnen zeggen dat hij op zijn minst had geprobeerd de wereld een stukje leefbaarder te maken. Volgens mij kwam die inzet en betrokkenheid ook voort uit een diepreligieus gevoel, wat nog iets anders is dan een godsdienstig, laat staan kerkgebonden gevoel. (Hugo De Ridder in DS over JL Dehaene)
Ik heb steeds geleefd met de overtuiging dat de dood geen eindpunt is, veeleer een verplichte overgang naar een ander leven. Een ander leven dat evenwel niet gescheiden is van het leven voor de dood. Voor mij is de gemeenschap der heiligen een echte gemeenschap die vanuit dit leven reeds wordt opgebouwd. Vandaar dat samenleven in gemeenschap een essentieel deel is van het leven van iedere mens. Het individualisme is daar de tegenpool van. De mens is maar volwaardig als persoon, als individu in gemeenschap. In het hiernamaals gaat men volgens mij op in die gemeenschap. Ik kan derhalve maar zin geven aan mijn leven door hier en nu samen te leven in gemeenschap met anderen. Van daaruit is mijn politiek engagement essentieel. Die opname in de gemeenschap der heiligen – hier natuurlijk niet in de betekenis van ‘heilig verklaard’ – heb ik op ontroerende wijze meegemaakt bij het overlijden van mijn moeder in een dienst voor palliatieve zorg. Voor haar was die overgang natuurlijk en ze heeft die op zeer natuurlijke wijze kunnen beleven met haar kinderen en kleinkinderen.
Uit: ‘Licht aan de horizon. Over leven na de dood’, Halewijn Antwerpen, 2006