Draag gerust uw leven
en al wat uw hart krenkt
op aan de allertrouwste zorg
van Degene die hemel en aarde bewaart,
die wolken, lucht en winden
leidt in goede baan,
en die zeker de weg zal vinden
waarop uw voet kan gaan.
(uit de Mattheuspassie nr.53 koraal J.S.Bach)
https://www.youtube.com/watch?v=NF7BjVcYuMM
Mother Earth, you're my life support system. As a soldier I must drink your blue water, live inside your red clay and eat your green skin. Help me to balance myself. As you hold in balance, the Earth, the sea, and the space environments. Help me to open my heart, knowing that the Universe will feed me. I pray my boots will always kiss your face, and my footsteps match your heartbeat. Carry my body through space and time. You're my connection to the Universe and all that comes after. I'm yours and you are mine. I salute you. (uit The Men who stare at Goats)
In de Heer ben ik altijd dankbaar,
in de Heer verheug ik mij.
Zie naar God en wees niet bang;
verhef uw stem want Hij is nabij,
verhef uw stem want Hij is nabij.
(gelezen)
Verder geloof ik wel in spiritualiteit, in geestelijk charisma, in verbanden die wij niet kunnen analyseren. (Gerard Mortier in DS 28/12/203)
God, ik draag mijn hart niet hoog
en ook mijn ogens steken niet van trots.
Ik ben niet uit op wat zo belangrijk lijkt
in mensenogen,
op grootse daden
die mijn kracht te boven gaan
en mij verheffen.
Nu ben ik verstild,
stil geborgen als een kind
op zijn moeders schoot.
Zo ben ik, uw kind,
en ik wacht in vertrouwen
op Uw komst, altijd.
psalm 131
De eeuwigheid is er nu.
Jij bent erin.
Ik ben erin.
Ze is rondom ons in de schittering van de zon.
We zijn vlinders die in de warmte van het licht zweven.
Geen tijd die ons scheidt.
Geen gisteren, geen morgen.
Alleen het eeuwige nu.
Voor ons.
Samen.
Het is wel.
Bladeren vallen, vallen van daarginds
alsof verre tuinen verwelken in de hemel:
zij vallen met afwijzende gebaren.
En in de nachten vervalt de zware aarde
uit alle sterren in eenzaamheid.
Wij vallen allemaal. Deze hand hier valt.
En zie de anderen: het is in allen.
En toch er Eén. die al dit vallen
oneindig zachtjes in zijn handen houdt.
Rainer Maria Rilke
Elke avond als ik thuiskom, heb ik zo'n moment. Voor ik mijn huis binnenstap, kijk ik altijd even naar boven en grappig genoeg staan daar altijd sterren. Mijn moment met de sterren is mijn dagelijks moment waarop de ballast van mijn schouders glijdt. ... Religie is voor mij het werkelijk kunnen voelen dat je deel uitmaakt van een groter geheel. (Inge Vervotte in DS 19/1/2007)
en al wat uw hart krenkt
op aan de allertrouwste zorg
van Degene die hemel en aarde bewaart,
die wolken, lucht en winden
leidt in goede baan,
en die zeker de weg zal vinden
waarop uw voet kan gaan.
(uit de Mattheuspassie nr.53 koraal J.S.Bach)
https://www.youtube.com/watch?v=NF7BjVcYuMM
Mother Earth, you're my life support system. As a soldier I must drink your blue water, live inside your red clay and eat your green skin. Help me to balance myself. As you hold in balance, the Earth, the sea, and the space environments. Help me to open my heart, knowing that the Universe will feed me. I pray my boots will always kiss your face, and my footsteps match your heartbeat. Carry my body through space and time. You're my connection to the Universe and all that comes after. I'm yours and you are mine. I salute you. (uit The Men who stare at Goats)
In de Heer ben ik altijd dankbaar,
in de Heer verheug ik mij.
Zie naar God en wees niet bang;
verhef uw stem want Hij is nabij,
verhef uw stem want Hij is nabij.
(gelezen)
Verder geloof ik wel in spiritualiteit, in geestelijk charisma, in verbanden die wij niet kunnen analyseren. (Gerard Mortier in DS 28/12/203)
God, ik draag mijn hart niet hoog
en ook mijn ogens steken niet van trots.
Ik ben niet uit op wat zo belangrijk lijkt
in mensenogen,
op grootse daden
die mijn kracht te boven gaan
en mij verheffen.
Nu ben ik verstild,
stil geborgen als een kind
op zijn moeders schoot.
Zo ben ik, uw kind,
en ik wacht in vertrouwen
op Uw komst, altijd.
psalm 131
De eeuwigheid is er nu.
Jij bent erin.
Ik ben erin.
Ze is rondom ons in de schittering van de zon.
We zijn vlinders die in de warmte van het licht zweven.
Geen tijd die ons scheidt.
Geen gisteren, geen morgen.
Alleen het eeuwige nu.
Voor ons.
Samen.
Het is wel.
Bladeren vallen, vallen van daarginds
alsof verre tuinen verwelken in de hemel:
zij vallen met afwijzende gebaren.
En in de nachten vervalt de zware aarde
uit alle sterren in eenzaamheid.
Wij vallen allemaal. Deze hand hier valt.
En zie de anderen: het is in allen.
En toch er Eén. die al dit vallen
oneindig zachtjes in zijn handen houdt.
Rainer Maria Rilke
Elke avond als ik thuiskom, heb ik zo'n moment. Voor ik mijn huis binnenstap, kijk ik altijd even naar boven en grappig genoeg staan daar altijd sterren. Mijn moment met de sterren is mijn dagelijks moment waarop de ballast van mijn schouders glijdt. ... Religie is voor mij het werkelijk kunnen voelen dat je deel uitmaakt van een groter geheel. (Inge Vervotte in DS 19/1/2007)